برنامه ریزی، سازماندهی، بسیج منابع و امکانات، هدایت و کنترل پنج اصل اساسی مدیریت است. مدیران باید برای همه ی این اصول از مهارت کافی برخوردار باشند.

خوش به حال لاک پشت ها

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

⛱ تو پاکی و مهربان! خودت را درگیر پلیدی ها نکن. از اختلاس و احتکار، تجاوز و خیانت، سرقت و نفرت، بی اخلاقی و طلاق  و هزاران هزار واژگان منفی دیگر که این روزها در شهر پیچیده است پرهیز کن. اخباری به این تلخی را در ذهنت مرور نکن! در ذهنت مرور نکن که جامعه چقدر از نظر اخلاقی افول کرده است. اگر می خواهی از زندگی لذت ببری باید به چیزهای خوبی که هنوز هم به مقدار فراوانی وجود دارد فکر کنی. به جای بر شمردن گمراهی های مردم به چشمان بی گناه فرزندت نگاه کن. به قلب زخمی مادری نگاه کن که فرزندش را برای دفاع از آرامش مردم لب مرز در مبارزه با اشرار از دست داده و کماکان همچون کوهی استوار ایستاده است. راست می گویی دنیا پر از گمراهی و پلیدی شده اما زیبایی، مهربانی و پاکی هم کم ندارد. تو چشمانت را باز کن و با تمام وجود ببین و حس کن نعمت های خوب خدا را هنوز تمام نشده است.


⛱ مادری مهربان که دنبال فرزندش می دود تا لقمه ای نان در دهانش بگذارد تا مبادا گرسنه بماند، مردمانی که عَلَم عزای امام مظلوم را سر در خانه هایشان افراشته اند، آن هایی که با دلی سوخته اعضای بدن عزیز مرگ مغزی شده شان را به دیگران می بخشند، کاسب هایی که هنوز خدا را می شناسند گران فروشی، کم فروشی و احتکار نمی کنند و از همه مهم تر سلامتی و امنیتی که خدا به ما هدیه داده و کماکان از آن بهره مندیم. هنوز هستند مردمانی که حتی از گرسنگی گربه محله شان غافل نمی شوند و جوانانی که نماز صبح شان را در مسجد می خوانند. این همه به خیانت ها و ناپاکی ها نگاه نکن کمی به خودت فداکاری ها، پدرانه ها و مادرانه ها، پاکدامنی ها، زیبایی ها و خوبی های فراوانی بیاندیش که هنوز هم مقدارشان کم نیست. اگر بخواهی می توانی به جز زیبایی نبینی. فقط کافیست دلت صاف باشد، خودت خوب باشی و سرت در لاک خودت باشد.

⛱ خوش به حال لاک پشت ها چقدر راحت زندگی می کنند. برای آرامش داشتن خیلی خودشان را به این طرف و آن طرف نمی زنند، آرام و بی آزار قدم بر می دارند و هر گاه چیزی بخواهد آرامش شان را از بین ببرد سردر لاک خود فرو می برند و کاری به بدی های دیگران ندارند. وقتی در مقام بر شمردن زشتی های جامعه قرار بگیری آرام آرام شروع به قضاوت مردم می کنی و ناخودآگاه از خودت و کاستی هایت غافل می شوی و احساس می کنی برتر از دیگرانی و این چنین می شود که همه چیز زندگی تلخ و بد می شود. ولی وقتی سرت به کار خودت باشد و در ذهنت نعمت های زیبای خدا و خوبی هایی که وجود دارد را مرور کنی آرامش می یابی و احساس خوبی خواهی داشت. هر اتفاقی که خواست آرامش تو را بگیرد از آن پرهیز کن و سرت را در لاک خودت فرو ببر تا ببینی زندگی آن جوری که برای خودت ساخته ای تلخ و بد نیست.

#نیک

این مطلب تا چه اندازه برای شما مفید بود؟

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 میانگین امتیاز 0.00 (0 رای)

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید