برنامه ریزی، سازماندهی، بسیج منابع و امکانات، هدایت و کنترل پنج اصل اساسی مدیریت است. مدیران باید برای همه ی این اصول از مهارت کافی برخوردار باشند.

مردمان عزیز سرزمین من خدا قوت!

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

به مثابه چشم برهم زدنی سال 1399 به پایان رسید و در آستانه ورود به سال جدید و قرن جدید قرار گرفته ایم. از حق نگذریم امسال خیلی سخت بود؛ پیوند نامبارک کرونا و تحریم، فشار شدیدی بر مردم و دولت وارد کرد چه از حیث مشکلات اقتصادی و دغدغه های معیشتی و چه از نظر روحی و روانی. لذا اکنون که به پایان سال رسیده ایم خستگی عمومی بر چهره همگان نشسته و اکثر مردم لحظه شماری می کنند تا از روزهای پایانی سال به سلامتی گذر کرده و در طلیعه ی سال جدید بتوانند طرحی نو درانداخته و روزگاری تازه برای خودشان رقم بزنند تا شاید از این رهگذر بتوانند کمی از مشکلات فاصله گرفته و با رنگ شادمانی و امید دفتر زندگی خویش را رنگ آمیزی نمایند.

به هر حال آن چنان که قرآن کریم می فرماید دنیا محلی برای آرامش و آسایش نیست و این تلاش ها و سختی ها بی شک جزیی از ماهیت زندگی است اما گاهی آن قدر تنگناها و مشکلات افزایش می یابد که گویی آدمی برای نفس کشیدن هم باید مرارت بکشد. اما هیچ کدام از این مسائل دلیلی بر ناامیدی نیست. ما امیدواریم به طلوع آفتابی دیگر، به قدم های سبز بهار دلبسته ایم و به شکرانه ملاقات روز نو و سال نو قصد داریم با همان همت و جدیت تلاشی نو آغاز کنیم تا خداوند مهربان از خزائن غیب خویش نعمت و روزی نو همراه با سلامتی و شادمانی نصیب ما فرماید. بی شک این مهم ترین آموزه تحول طبیعت است که بشر با زمستان سرد و بی روح، جمود و مردگی مبارزه می کند تا در بهار دل انگیز به پاداش طراوت و سرسبزی نائل گردد و خداوندِ گردون سپهر را بخاطر این همه نعمت شگفت انگیز سپاس فراوان گوید. مردمان عزیز سرزمین من خدا قوت! به شما خدا قوت می گویم که بی محابا و متحد با بیماری منحوس مبارزه می کنید، به شما تبریک می گویم که با کمک های مؤمنانه مهربانی و کرامت را به یکدیگر هدیه می دهید، خدا را به خاطر وجود شما سپاس می گویم که نگران حال هم و دعاگوی سلامتی یکدیگر هستید، دم همه شما گرم که این گونه قلبتان برای یکدیگر می تپد و آب سرد و نان گرم سر سفره هم می گذارید، مثل شما در هیچ کجای دنیا پیدا نمی شود که این گونه شادی هم وطنان را شادی خودتان می دانید و خیلی زود در غم و غصه با آن ها شریک می شوید تا غمخوارشان باشید و باری از روی دوش شان بر دارید. همین گونه صبور و ثابت قدم بمانید و فراموش نکنید دست خداوند بالای همه ی دست هاست و هرکسی در هر جایگاهی بخواهد حق تان را تضییع کند و یا شما را از نعمت رفاه و شادمانی محروم سازد رستگار نخواهد شد. ما متحد و یکپارچه در کنار هم به تکالیف خویش در قبال یکدیگر عمل کنیم و راه هر گونه رخنه در ایمان و باور خود را ببنیدم و با عشق و امید در راه اعتلای کشور خویش تلاش کنیم و بدانیم خداوند از بندگان صالح و پر تلاش خود حمایت می کند. من حتم دارم کماکان بار کج به منزل نمی رسد و حتی اگر امروز عده ای به ناحق کاخی بنا کرده و برج هایی با بیت المال آراسته اند پایه آن بر روی آب است و دیر یا زود به کوخی تبدیل خواهد شد. عاقبت از آن مردمان با ایمان و راسخ سرزمین من است چه آن روز که برای رسیدن به عدالت و آزادی انقلاب کردند و چه امروز که در راه شکوفایی کشور سر از پا نشناخته و اعتلای اسلام، انقلاب، ارزش های اخلاقی و باورهایشان را با هیچ چیز معاوضه نکرده و نخواهند کرد. هم وطنان عزیز طراوت طبیعت و حلاوت زندگانی و شمیم دل انگیز بهار گوارای وجودتان.

 

منبع: هفته نامه نخست، مورخ پنجشنبه 28 اسفند 1399، شماره 866

 

 

این مطلب تا چه اندازه برای شما مفید بود؟

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 میانگین امتیاز 0.00 (0 رای)