لطفاً به کسی برنخورد

مربی گری در ایران تقریباً یک کار فرسایشی شده است. کافیست یک مربی بلافاصله بعد خداحافظی از مستطیل سبز سرمربی یک تیم لیگ برتری گردد (مدیونید اگر فکر کنید منظورم عنایتی است) و اتفاقاً در یک یا چند هفته نتایج خوبی هم بگیرد. بلافاصله اسمش در فهرست محدود اسامی مربیان ثبت می گردد. سپس بسته به سطح توان و نتایجی که می گیرد آن قدر مربی گری می کند تا روزی که کلاً محو می شود. ضمن احترام به همه مربیان فوتبال ایران با توجه به این که در فوتبال کشور مدیریت حواشی و ارتباطات غیر فوتبالی اهمیت بیشتری از صلاحیت...

ادامه مطلب